Urodził się 29 września 1951 roku w Łodzi.

Był uczestnikiem rekordowo szybkiego wyjścia na Pik Komunizma w 1978 roku.

Miłośnicy wspinaczki zawdzięczają mu pierwsze przebicie wielu przejść górskich w Tatrach, Dolomitach, Alpach, Górach Kaukazu i Synaju.

Razem z Piotrem Panufnikiem w przeciągu 24 godzin przeszedł kolejno cztery drogi na najtrudniejszych urwiskach Małego Młynarza, Kotła Kazalnicy, Mnicha i Kościelca.

Do jego największych „osiągnięć” tatrzańskich należą: pierwsze zimowe przejście „Kantu Filara” na Kazalnicy Mięguszowieckiej w 1974 roku, odkrycie nowej drogi na wschodniej ścianie Młynarczyka (nazwanej potem „Szewską pasją”) w 1975 roku. Był pierwszym, który przeszedł zimą drogę Comiciego na północno-zachodniej ścianie Civetty w Alpach (w 1979 roku) oraz tym, kto w ciągu jednego dnia pokonał w Alpach drogę „Directe americaine” od podnóża do wierzchołka na zachodniej ścianie Petit Dru w 1983 roku. W 1978 roku zdobył Pik Korżeniewskiej liczący 7105metrów i Pik Kommunizma (o wysokości 7495 metrów)- przy czym ustanowił rekord: z bazy do bazy przedostał się podczas tej wyprawy w przeciągu dwóch i pół dnia. W 1982 roku wziął udział w polsko- meksykańskiej wyprawie na K2. Dwa lata później wyruszył na Manaslu mierzące 8156 metrów nad poziomem morza. Na przełomie lat 1985/86 był zaś zastępcą kierownika zimowej wyprawy na Kangchendzöngę. Zespół dokonał wtedy pierwszego wejścia zimowego na masyw. W 1986 został też ierownikiem międzynarodowej wyprawy na Makalu, masyw o wysokości 8485 metrów nad poziomem morza. Wówczas sam osiągnął 7700 metrów, a na szczyt weszli Krzysztof Wielicki i Marcel Ruedi. W 1992 roku podjął się kolejnej wyprawy na Manaslu. I tym razem został zastępcą kierownika międzynarodowego zespołu. W 1992 podjął się wejścia „non-stop” w 12 godz.na mierzący 6828 metrów szczyt Ama Dablam. Na przełomie lat 1996/97 natomiast wziął udział w zimowej wyprawie Andrzeja Zawady na Nanga Parbat (szczyt mierzy 8126 metrów nad poziomem morza), podczas której osiągnął wysokość 7600 m.

Prócz bycia zawziętym himalaistą- doktor farmacji. Prowadził także własną działalność gospodarczą. Chętnie pisał artykuły dla specjalistycznego pisma „Taternik”, w którym ponad to publikował także sprawozdania i notatki z własnych wypraw.

Był prezesem i wieloletnim członkiem Łódzkiego Klubu Wysokogórskiego. Działał w Komisji Sportowej Polskiego Związku Alpinizmu.

Za osiągnięcia górskie odznaczono Pankiewicza srebrnym medalem "Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe".

Zmarł w Łodzi 6 maja 2009 roku, w wieku 57 lat. Jego ciało złożono na cmentarzu rzymsko-katolickim przy ulicy Szczecińskiej w rodzinnej Łodzi.